Ev bahçenizde yeşillik ve ürün yetiştirebilirsiniz
Menü
Diğer yazılar
Hakkında
Ev bahçeciliğinde pratik ipuçları, bitki bakımı ve bahçe tasarımı hakkında bilgiler sunuyoruz. Başlangıçtan ileri düzeye kadar adım adım rehberlik ediyoruz.

Ev Bahçesi İçin Organik Gübre Hazırlamak

Kısa cevabı hemen vereyim: evde kompost ve organik gübre yapma işi, bir kova mutfak atığı ile bir kucak kuru yaprağı üst üste katmanlamak kadar basit. Ben iki yıldır balkon köşesindeki 60 litrelik bir kovada bunu yapıyorum; yaz aylarında yaklaşık iki buçuk ayda, kışın ise dört-beş ayda koyu renkli, orman toprağı kokan bir gübre çıkıyor. Sırrı üç şeyde: ıslak-kuru dengesi, hava ve parça boyutu. Bu üçünü tutturduğunuzda kompost kendiliğinden olur, siz sadece ara sıra karıştırırsınız.

Neden kendi gübremi yapıyorum

İlk yıl marketten aldığım torba gübrelerle idare ediyordum. Fena değildi ama iki sorun vardı: her sezon başında ciddi bir masraf çıkıyordu ve toprağın yapısı yıl geçtikçe iyileşmiyordu. Hazır gübre bitkiyi besliyor, toprağı beslemiyor. Kompost ise tam tersini yapıyor; toprağa süngerimsi bir yapı kazandırıyor, su tutma kapasitesini artırıyor. Toprak karışımlarını anlattığım bölümde de değindiğim gibi, elinizde iyi bir kompost varsa saksı harcı hazırlamak çok daha kolay hâle geliyor.

Bir de şu var: mutfaktan çıkan çay posası, kahve telvesi, sebze kabukları haftada birkaç kilo yapıyor. Bunları çöpe atmak, elinizdeki hammaddeyi atmak gibi geliyor bir süre sonra.

Kova mı, yığın mı, solucan mı?

Alanınıza göre karar verin. Ben üçünü de denedim, deneyimim şöyle:

Karışımın mantığı: yeşil ve kahverengi

Kompost yaparken tek ezberlemeniz gereken şey bu ayrım. Yeşil malzeme azot verir, nemlidir. Kahverengi malzeme karbon verir, kurudur ve hava boşluğu yaratır.

Yeşil (azot)Kahverengi (karbon)
Sebze-meyve kabuklarıKuru yaprak döküntüsü
Kahve telvesi, çay posasıKarton, yumurta kolisi
Taze çim ve yeşil budama artığıKuru saman, ince dal parçaları
Bozulmuş meyveTalaş (boyasız ahşaptan)

Hacim olarak kabaca 2 ölçü kahverengi, 1 ölçü yeşil koyuyorum. Sonbaharda topladığım yaprakları büyük bir çuvala doldurup kenara koyuyorum; kışın ve baharda mutfak atığının üstüne serpecek kuru malzemem hazır oluyor. Bu tek alışkanlık, kompostumun kalitesini en çok değiştiren şey oldu.

Kesinlikle koymadığım şeyler

Adım adım benim rutinim

  1. Taban katmanı: Kovanın dibine 10 cm kalınlığında ince dal ve kaba yaprak. Bu, drenaj ve hava kanalı işini yapıyor.
  2. Atıkları küçültme: Kabukları bıçakla 2-3 cm'lik parçalara ayırıyorum. Bütün karpuz kabuğu aylarca duruyor, doğranmışı iki haftada kayboluyor.
  3. Katmanlama: Her mutfak kovası boşaltmasının üstüne bir tutam kuru yaprak veya yırtılmış karton.
  4. Nem kontrolü: Sıkıldığında parmak arasından bir-iki damla su gelmeli. Kuruysa su serpiyorum, çamur gibiyse kahverengi ekliyorum.
  5. Havalandırma: Haftada bir, uzun bir sopa ya da el çapasıyla altını üstüne getiriyorum. Bu adımı atlarsanız kompost sirke gibi ekşi kokar.
  6. Olgunlaşma: Malzeme tanınmayacak hâle gelip ısı düştüğünde, iki-üç hafta dokunmadan bekletiyorum.

Hazır olduğunu nasıl anlıyorum?

Üç işaret arıyorum: koyu kahve rengi, ufalanan topraklı kıvam ve yağmur sonrası orman kokusu. İçinde hâlâ tanıdığınız kabuk parçası varsa iri gözlü bir elekten geçirip iri kalanları yeni yığına geri atıyorum. Elenmemiş, ham kompostu doğrudan fide köküne vermeyin — çürüme devam ederken topraktaki azotu çeker ve bitki sararır. Bunu ilk yıl domateslerimde yaşadım, ders oldu.

Kullanım oranları